Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Żukowie

14.12.2014

Rachunek sumienia przedświątecznej spowiedzi

Gdy na wieńcu adwentowym płoną już 3 świece, dostajemy konkretny sygnał: “Święta już tuż, tuż!”. Rozpoczęliśmy dziś rekolekcje adwentowe, we wtorek wielu z nas skorzysta z czasu przeznaczonego na spowiedź. Warto już teraz, jeszcze zanim zrobimy rachunek sumienia sobie, zrobić “rachunek sumienia przedświątecznej spowiedzi”, do czego zaprasza w swoim artykule o. Stanisław Morgalla SJ:

“Bardzo chciałbym “popsuć” te święta zwłaszcza tym, którzy spędzą je na kompulsywnej konsumpcji tradycyjnych potraw i obsesyjnym wpatrywaniu się w świeżo nabyty telewizor plazmowy czy też inne cudo techniki. Po co? A choćby po to, by posiedzieć i pomilczeć, przypomnieć sobie, jak bardzo ludzkie, godne i pożyteczne to zajęcie, choć zanikające niczym niektóre gatunki zwierząt. Albo by zrobić uczciwy rachunek sumienia, lepszy od tego wyuczonego na pamięć z książeczki pierwszokomunijnej, z którego właściwie zostało tylko kilka prostych haseł mnożonych co roku przez kolejne cyfry: zgrzeszyłam/em dwa razy przeciw temu, a trzy razy przeciw tamtemu przykazaniu, nie odmawiałam/em paciorka, jadłam/em mięso w piątek, więcej nie pamiętam i obiecuję się poprawić…”
(czytaj dalej - pełny tekst artykułu na www.deon.pl)

Rekolekcje adwentowe

W dniu dzisiejszym rozpoczynamy rekolekcje adwentowe. Do wtorku pod przewodnictwem o. Tomasza – przeora klasztoru Ojców Oblatów w Gdańsku – podejmować będziemy rekolekcyjne refleksje, mające nas zbliżyć do Boga i siebie nawzajem. Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w rekolekcjach i sakramencie pokuty i pojednania.

Żeby zrozumieć, czym są rekolekcje i jak je mamy przeżywać, najlepiej będzie zacząć od tego, skąd się wzięło oznaczające je słowo. A wzięło się ono z języka łacińskiego: od re-colligo oznaczającego „znowu zbierać, przyjmować, odzyskać” lub też od re-colo – „na nowo uprawiać, znowu się czymś zajmować, przywrócić, jeszcze raz rozważyć”. Chodziłoby więc o powrót do czegoś, powtórne rozważenie, zajęcie się czymś jeszcze raz. Czym? Naszym życiem.

Plan naszych rekolekcji:
Poniedziałek 15.12.2014
6.45 – Roraty z nauką rekolekcyjną
8.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną
18.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną
Wtorek 16.12.2014
6.45 – Roraty z nauką rekolekcyjną
8.00 – Spowiedź
8.30 – Msza św. z nauką rekolekcyjną
16.30 – Spowiedź
18.00 – Msza św. z nauką rekolekcyjną

03.12.2014

Obudź się!!!

Trwa już Adwent, zapłonęła pierwsza świeca w adwentowym wieńcu, zaczęły się roraty… Do Świąt Bożego Narodzenia zostało czasu i dużo, i mało zarazem. Dużo - bo spokojnie zdążysz jeszcze pomyśleć i o porządkach, i o prezentach, i o tym, co na stole postawić… Ale też mało, bo z każdym dniem czas ADWENTU - oczekiwania - topnieje…

Naciesz się tym czekaniem, zamiast zamazywać je “magią Świąt” - poczuj “magię oczekiwania”, radość z tego, że czekasz, ten dreszczyk emocji, że to jeszcze nie teraz, że trzeba jeszcze chwilkę pobyć w ciemności, choć już rozświetlają ją kolorowe błyski roratnich lampionów, posłuchaj, jak “Archanioł Boży Gabriel posłan do Panny Maryi” ogłasza także Tobie tę radosną wieść: ON JUŻ DO CIEBIE SIĘ ZBLIŻA!

30.11.2014

Potrzeba czujności

Rozpoczęliśmy dzisiaj radosny okres zwany Adwentem, okres, który mówi o przyjściu Pana Jezusa na trzy sposoby: “o Jego przybyciu w chwili narodzin przed dwoma tysiącami lat, o przyjściu Chrystusa do naszego wnętrza, do naszego serca dzisiaj i o Jego nadejściu w chwale na końcu wieków”. Adwent przypomina nam, że całe nasze życie jest czekaniem. Zawsze do czegoś dążymy. Człowiek, który w życiu już na nic nie czeka jest nieszczęśliwy. Nasze życie staje się piękne dlatego, że jest czekaniem, jest dążeniem do czegoś, czekaniem na Kogoś, czekaniem na przychodzącego Chrystusa.

W pierwszą niedzielę Adwentu chcemy rozpocząć wartę, czyli oczekiwanie. Jesteśmy wszyscy jak wartownicy czekający cierpliwie na Tego, który ma wkrótce nadejść. Na początku Adwentu prośmy Boga o siłę, byśmy w tym oczekiwaniu nie pozasypiali. Wiemy wszyscy, iż nie jest łatwo wytrwać podczas czuwania. Trzeba mieć otwarte oczy, by nie przegapić nadarzającej się szansy. A dzisiaj taką szansą jest przyjście Mesjasza, Zbawiciela świata. Niech Chrystus będzie dla nas światłem w tym oczekiwaniu.

W adwencie zapraszamy na roraty. Roraty odprawiane będą w dni powszednie o godz. 6.45. Zapraszamy szczególnie dzieci. Zabieramy ze sobą specjalnie przygotowane lampiony. W ostatnim dniu rorat nagrodzimy najpiękniejsze.

26.11.2014

Na początku było słowo, czyli Nie taka Biblia straszna.

Bardzo miło jest nam zaprosić Was kochani Czytelnicy na CIEKAWE SPOTKANIA Z BIBLIĄ .

Najbliższe takie spotkanie odbędzie się w sali na muzeum we wtorek 2 grudnia o godz. 19.30 Zaproszenie kierujemy do wszystkich dorosłych oraz studentów i osób zainteresowanych tematyką Biblii.

Spotkania prowadzi:

Ks. dr Piotr Przyborek - święcenia kapłańskie przyjął w roku 2001 w Bazylice Mariackiej w Gdańsku. Ostatni rok w ramach swoich studiów spędził w Jerozolimie. 6 czerwca 2011 roku obronił pracę doktorską z Pisma Świętego na wydziale teologicznym UMK w Toruniu.

Z Biblią łączy się wiele fenomenów, każdy o niej słyszał, wiele osób zna jej fragmenty, rzadko kto całość, a prawie nikt nie ogarnia całości. Trzeba przyznać, że każdy z nas ma w domu przynajmniej jeden egzemplarz Biblii, lecz jej lektura jest trudna przez archaiczny charakter literacki, jak również problemy z przekładem. Dlatego na ratunek przychodzi nam ks. dr Piotr Przyborek, proponując poznanie tej jakże ważnej pozycji z naszych półek.

23.11.2014

Królestwo nie z tego świata

Uroczystość Chrystusa Króla jest doskonałą okazją do refleksji nad przemijaniem ludzkiego życia i świata oraz nad wartościami, które są wieczne. Upadały wielkie cywilizacje, monarchie, despoci, którzy próbowali stworzyć własny porządek i budować swoje królestwo na fundamencie przemocy, niesprawiedliwości, nienawiści i zachłanności. Niezmienne zaś pozostaje w człowieku pragnienie miłości, pokoju, sprawiedliwości, czyli szczęścia, które nie przemija. Chrystus – Król wszechświata, służąc całej ludzkości i każdemu człowiekowi z osobna, zostawiając naukę o swoim Królestwie, popartą swoim konkretnym życiem, daje pewność, że upragnione przez człowieka królestwo istnieje naprawdę.
Biskupi zachęcają wiernych, by oddali Chrystusowi życie w swoich domach i parafiach, bo „tylko wtedy zmieni się oblicze naszej Ojczyzny i Kościoła”. Zasadnicze dzieło Mesjasza to bowiem uwolnienie ludu z ciężaru grzechu i śmierci, pojednanie człowieka z Bogiem, a nie ziemskie panowanie. Już od momentu przyjścia Chrystusa urzeczywistnia się w świecie Królestwo Boże, które nie ma nic wspólnego z jakąkolwiek formą panowania człowieka w świecie.
Zdaniem biskupów myślenie, że po obwołaniu Chrystusa Królem Polski, wszystko się zmieni na lepsze, jest „iluzoryczne” i „wręcz szkodliwe dla rozumienia i urzeczywistniania Chrystusowego zbawienia w świecie”… Nie trzeba więc Chrystusa ogłaszać Królem, wprowadzać Go na tron …Bóg Ojciec wywyższył Go ponad wszystko. Trzeba natomiast uznać i przyjąć Jego królowanie, poddać się Jego władzy, która oznacza moc obdarowywania nowym życiem, z perspektywą życia na wieki.
Episkopat nie zgadza się z ideą intronizacji i odwołując się do Biblii, wyjaśnia, na czym polega królowanie Chrystusa. Biskupi przypominają, że wprawdzie przed Piłatem Jezus wyznał, iż jest królem, ale wcześniej powiedział, że Jego królestwo nie jest z tego świata.

19.11.2014

Bardzo ważny dzień!

W środę 19-11 w naszej parafii przeżywać będziemy dzień wieczystej adoracji. Adoracja rozpocznie się po Mszy św. o godz. 8.00 i potrwa do godz. 18.00. Zachęcam wszystkich do znalezienia chwili na modlitwę przed wystawionym Najświętszym Sakramentem.

Szczegółowy plan adoracji:
Godz. 7.00 – Msza Święta
Godz. 8.00 – Msza Święta – Początek Wieczystej Adoracji
Godz. 9.00 - 10.00 – Róże Różańcowe Ojców
Godz. 10.00 - 11.00 – Róże Różańcowe Matek
Godz. 11.00 - 12.00 – Glińcz, Otomino, Rutki
Godz. 12.00 - 13.00 – Elżbietowo, Lniska
Godz. 13.00 - 14.00 – Borkowo
Godz. 14.00 - 15.00 – Koło Przyjaciół „Radia Maryja”
Godz. 15.00 - 16.00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia – adorują mieszkańcy Żukowa
Godz. 16.00 - 16.30 – Dzieci ze szkół podstawowych oraz /ERM/
Godz. 16.30 - 17.00 – Modlitwa o powołania kapłańskie – adoruje Młodzież z Gimnazjum i szkół ponadgimnazjalnych oraz /KSM/
Godz. 17.00 - 17.45 – ADORACJA W CISZY
Godz. 17.45 – Nowenna do MB Nieustającej Pomocy
Godz. 18.00 – Msza Święta – Zakończenie Wieczystej Adoracji

18.11.2014

Wspomnienie bł. Karoliny Kózkówny - dziewicy i męczennicy

Choć od jej śmierci mija 100 lat, to jednak Jej postawa jest coraz bardziej aktualna i potrzebna dzisiejszym katolikom. Zwraca bowiem uwagę na jeden z największych problemów współczesnego świata, szczególnie świata młodych ludzi - na wartość czystości, o którą dziś trzeba stoczyć nie mniejszą walkę, niż córka Kózków z Zabawy stoczyła z żołdakiem, choć może częściej tej obrony trzeba się podjąć w sercu, w zaciszu domu, niż w sytuacji tak ekstremalnej, w jakiej znalazła się bł. Karolina.
Karolina nie wyróżniała się niczym szczególnym, miała jednak w sobie coś, co sprawiało, że ludzie ją lubili. Nigdy nie chorowała. Sama niezmordowana, dokładna i obowiązkowa z trudem mogła zrozumieć czyjeś utyskiwania. W takich wypadkach, jak zapamiętały jej koleżanki, bywała apodyktyczna, ostra i wybuchowa, choć przelotnie. Była ogromnie wrażliwa na doznane dobro, ale też głęboko przeżywała własne niepowodzenia, żywiołowo współczuła nieszczęściu, cierpieniu czyjejś biedzie czy niedoli. Kiedyś, gdy w lesie zbierała z dziewczętami gałęzie na opał, uzbieraną wiązkę oddała koleżance, mówiąc po prostu: „Tobie trzeba więcej, bo ci bieda”. Nad sobą nigdy się nie użalała, wiedziała, czego chce, a ludzie mówili, że wszystko, co robiła i mówiła, było głęboko przemyślane i celowe. Była rozważna i spokojna, emanował z niej spokój wyrażający świadomość celu, stałość dążeń i siłę woli.
W homilii beatyfikacyjnej papież Jan Paweł II oddając hołd nowej Błogosławionej stwierdził, że: „Karolina swoim życiem i swoją śmiercią mówi przede wszystkim do młodych. Do dziewcząt i chłopców. Do chłopców i dziewcząt. Mówi o wielkiej godności kobiety: o godności ludzkiej osoby. O godności ciała, które wprawdzie na tym świecie podlega śmierci, jest zniszczalne, jak i jej młode ciało uległo śmierci ze strony zabójcy, ale nosi w sobie to ludzkie ciało zapis nieśmiertelności, jaką człowiek ma osiągnąć w Bogu wiecznym i żywym, osiągnąć przez Chrystusa.”

11.11.2014

Narodowe Święto Niepodległości

“Nie ma Europy sprawiedliwej, bez Polski niepodległej na jej mapie (…). Polska jest stale oskarżana w innych państwach. Jest w tym wyraźna i niedwuznaczna chęć posiadania w środku Europy państwa, którego kosztem można byłoby załatwić wszystkie porachunki europejskie”.
(Józef Piłsudski)

Wśród ważnych dat, zapisanych zazwyczaj czerwoną czcionką w kalendarzu, znajdziemy 11 listopada – Narodowe Święto Niepodległości. Ten szczególny dzień przypomina nam, że nasi przodkowie nie zawsze żyli w wolnym kraju… 11 listopada 1918 roku Polacy odzyskali upragnioną niepodległość. Wiele pokoleń naszych rodaków czekało na tę chwilę z utęsknieniem i nadzieją, ale dopiero po 123 latach niewoli nasza Ojczyzna powróciła na mapę Europy.
11 Listopada obchodzimy kolejną rocznicę Odzyskania Niepodległości. Tego dnia warto wywiesić flagę w Naszych narodowych barwach. Obojętnie czy będzie to balkon, okno, maszt, czy cokolwiek innego… Po prostu niech KAŻDY z NAS z należną czcią i szacunkiem wywiesi flagę Rzeczypospolitej Polskiej… tak, aby uzmysłowić tysiącom Polaków co wydarzyło się w 1918 roku. W tym dniu pochylamy głowy przed bohaterami naszej historii, często ludźmi bez imienia i nazwiska. Dziękujemy za ich ofiarę krwi, poświęcenie i patriotyczny entuzjazm. To dzięki nim możemy cieszyć się wolnością!
Święto Odzyskania Niepodległości to najważniejsze Polskie Święto Narodowe – ŚWIĘTO WIELKIEGO PATRIOTYZMU PRZEŻYWANEGO Z DUMĄ I RADOŚCIĄ. Warto 11 listopada zamanifestować swój patriotyzm, uczestnicząc w uroczystościach rocznicowych i dekorując domy flagami narodowymi.

09.11.2014

VI Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym

Cierpi cała ludność Syrii. 2,5 mln Syryjczyków uciekło za granicę, a co najmniej 7 mln osób zostało przesiedlonych wewnątrz kraju. Więcej niż 190 000 osób zostało zabitych, w tym około 10% to dzieci. Kilkaset dzieci zostało zabitych przez snajperów po to, aby odebrać rodzicom wszelką nadzieję i wolę życia, a przez to aby stali się wewnętrznie niespokojni i łatwiejsi do pokonania.
W dzisiejszą niedzielę obchodzimy VI Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym. W tym roku nasze modlitwy zanosimy szczególnie w intencji chrześcijan mieszkających w Syrii. Jest to miejsce, gdzie chrześcijanie są obecni niemal od samego początku chrześcijaństwa. To tereny nawrócenia i działalności św. Pawła. Damaszek do dziś jest miejscem, gdzie obecna jest jedna z największych wspólnot chrześcijańskich.
Obecnie Syria to jedno z najgorszych dla chrześcijan miejsc na Ziemi, co gorsze, nikt nie widzi końca koszmaru wojny. Pierwszy etap konfliktu, który rozpoczął się na początku 2011 roku, nie miał znamion prześladowania czy dyskryminacji chrześcijan i możemy nawet powiedzieć, że z wyjątkiem Libanu, który ma specjalny status na Bliskim Wschodzie, Syria była z pewnością jednym z najlepszych miejsc do życia dla chrześcijan w całym regionie Bliskiego Wschodu, ale to wszystko skończyło się trzy lata temu. W kraju nie było demokracji, ale był dobrobyt gospodarczy (roczny wzrost o 9%), a chrześcijanie nie byli dyskryminowani. Faktycznie, na początku kryzysu, mieliśmy do czynienia nawet z kilkoma przykładami ochrony chrześcijan przez syryjskich muzułmanów. Ale wraz z upływem czasu i wraz z pojawieniem się ogromnej rzeszy obcych najemników, którzy są radykalnymi dżihadystami, sytuacja chrześcijan gwałtownie się pogorszyła.

Najcenniejszą rzeczą, którą możemy ofiarować chrześcijanom w Syrii jest nasza pamięć i modlitwa.
Módlmy się za chrześcijan prześladowanych na świecie!

Następna strona »