Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Żukowie

W dniach 8-9 marca br. w Warszawie obradowało 351. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski. Komunikat końcowy z zebrania plenarnego dotyka wielu bieżących spraw polskiego Kościoła omawianych przez Biskupów, m. in.: beatyfikacji ks. Jerzego Popiełuszki (planowanej na 6 czerwca br. w Warszawie), dialogu polsko-rosyjskiego, a także kryzysowej sytuacji w systemie opieki zdrowotnej, w mediach publicznych i podważaniu roli rodziny w planowanej nowelizacji ustawy. W komunikacie z całą mocą wybrzmiewa przypomnienie Biskupów “o niezmiennej i nienaruszalnej godności życia ludzkiego, którego w żadnych okolicznościach nie wolno uczynić przedmiotem rozgrywek lekceważących godność człowieka. Jej uznanie nie zależy od wyroków jakichkolwiek instancji sądowych. Obrona życia stanowi niezbywalną część misji Kościoła. Biskupi solidaryzują się ze środowiskami, również medialnymi, które konsekwentnie bronią nienaruszalnego prawa do życia, nawet za cenę niesprawiedliwych oskarżeń i wyroków.” Kończąc dokument Biskupi polecają modlitwom wiernych trwające przygotowania do procesu beatyfikacyjnego męczenników Wschodu, a także “zachęcają do wielkopostnej przemiany serca oraz błogosławią wszystkim kapłanom i wiernym uczestniczącym w rekolekcjach“.

Pełna treść komunikatu - kliknij, aby przejść.

“Pewien człowiek miał drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduję. Wytnij je: po co jeszcze ziemię wyjaławia? Lecz on mu odpowiedział: Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz je wyciąć.”
(Łk 13,6-9)

“Owocem zaś ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie.”
(Ga 5:22-23a)

Któż z nas może powiedzieć, że nie potrzebuje nawrócenia? Któż z nas może zapewnić, że w obfitości wydaje owoce obecności Ducha świętego w nim? Kto nie potrzebuje pomocy Bożego Ogrodnika, który każde drzewo z tą samą miłością “okopuje i obkłada nawozem”?

“Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł.”
(1 Kor 10,12)

Drodzy Bracia i Siostry,
Ludzie Dobrej Woli,

„To co robimy, jest tylko kroplą w oceanie. Jednak gdyby tej kropli zabrakło, ocean byłby o nią uboższy.” Te słowa Matki Teresy z Kalkuty wprowadzają nas w okres, w którym każdy z nas ma możliwość ubogacenia oceanu dobroci, poprzez pomoc i konkretną ofiarę.
Od stycznia do kwietnia każdy rozliczający się z dochodu, może przekazać 1% na rzecz organizacji pożytku publicznego. Przekazanie darowizny w postaci 1% podatku jest wyrazem ogromnej odpowiedzialności społecznej, postawą właściwą świadomemu obywatelowi i chrześcijaninowi, który troszczy się potrzebujących.
Drodzy Wierni Archidiecezji Gdańskiej, na naszym terenie jedną z organizacji pożytku publicznego jest CARITAS Archidiecezji Gdańskiej . To organizacja działająca w naszej Archidiecezji już dwudziesty rok! To rok jej jubileuszu. W ciągu tych lat niejednokrotnie wszyscy mieliśmy okazję obserwować jak Caritas wzrastała, jak się rozwijała otaczając opieką coraz więcej osób w potrzebie, niosąc pomoc coraz bardziej skuteczną. Znane są nam jej dzieła: specjalistyczne placówki pomocowe i akcje będące odpowiedzią na bieżące potrzeby społeczne. W zakresie działalności gdańskiej Caritas leży prowadzenie świetlic socjoterapeutycznych i placówek opiekuńczych dla dzieci i młodzieży. Troską otaczane są także osoby niepełnosprawne rehabilitowane społecznie i zawodowo; a także osoby starsze i chore, które potrzebują specjalistycznej pomocy. Od kilku lat Caritas prowadzi także hospicjum w Sopocie.
Z tytułu wpłat 1% za rok ubiegły gdańska Caritas otrzymała ponad 376 tys. zł, za które w jej imieniu serdecznie dziękuję. Dlatego też dziś, Drodzy Bracia i Siostry, pragnę zwrócić się do Was z serdeczną prośbą o ponowny wyraz troski o potrzebujących, o wsparcie działań CARITAS Archidiecezji Gdańskiej poprzez przekazanie na jej rzecz 1% podatku dochodowego. Za ten szlachetny odruch serca składam serdeczne Bóg zapłać!

/-/ + Sławoj Leszek Głódź
Arcybiskup
Metropolita Gdański

(tekst za: www.diecezja.gda.pl)

Jak co roku, w II Niedzielę Wielkiego Postu pragniemy pamiętać o ponad 2 100 polskich misjonarzach pracujących w 94 krajach świata. Są oni świadkami prawdy, że Bóg jest Miłością i kocha każdego bez wyjątku. Dawanie świadectwa Miłości przez misjonarzy polega przede wszystkim na głoszeniu Słowa i udzielaniu sakramentów, wspieraniu integralnego rozwoju człowieka poprzez edukację, ochronę życia i zdrowia oraz promowanie sprawiedliwości i pokoju.
Niech tegoroczna Niedziela „Ad Gentes” będzie szczególnym czasem modlitwy i postu w intencji misjonarzy. Dlatego prosimy Was, drodzy Bracia i Siostry - zgodnie z decyzją Konferencji Episkopatu Polski - o misyjną jałmużnę, zbieraną do puszek w kościołach i kaplicach w całym kraju na rzecz Dzieła Pomocy „Ad Gentes” w dniu 28 lutego 2010 r. Zebrane ofiary pomogą misjonarzom realizować dzieła ewangelizacyjne i humanitarne.
Więcej o zbiórce “Ad Gentes” można przeczytać tu - kliknij.
Równocześnie zapraszamy do wsparcia osób żyjących znacznie bliżej nas: 20 lutego w miejscowości Krowie Łąki sołectwo Skrzeszewo w pożarze rodzina straciła dorobek całego życia – dom i całe wyposażenie. Gdyby ktoś mógł i chciał pomóc prosimy o kontakt z panią Klinkosz – sołtys Skrzeszewa (tel. 511-578-755). Potrzebne jest dosłownie wszystko. Pieniądze dla pogorzelców można wrzucać do skarbony przy św. Antonim.
Bóg Zapłać.

W dzisiejszym rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański Papież Benedykt XVI zwrócił szczególną uwagę na duchowy wymiar walki ze złem i pokusami w okresie Wielkiego Postu. Pełna treść rozważania poniżej (za portalem www.wiara.pl).

Drodzy bracia i siostry!
W ubiegłą środę, podczas pokutnego obrzędu Środy Popielcowej rozpoczęliśmy Wielki Post - czas duchowej odnowy, przygotowującej [nas] do dorocznych obchodów Wielkanocy. Cóż jednak oznacza wejście na drogę wielkopostną? Pokazuje nam to Ewangelia dzisiejszej niedzieli w opowieści o kuszeniu Jezusa na pustyni. Św. Łukasz Ewangelista opowiada, że Jezus, po przyjęciu chrztu z rąk Jana, “pełen Ducha Świętego powrócił znad Jordanu i przebywał w Duchu Świętym na pustyni czterdzieści dni, gdzie był kuszony przez diabła” (Łk 4, 1-2). Widoczny jest nacisk na fakt, że kuszenie nie było zdarzeniem przypadkowym, lecz następstwem decyzji Jezusa, aby nadal prowadzić misję, powierzoną Mu przez Ojca, aby przeżyć do końca swoją rzeczywistość Syna umiłowanego, który całkowicie pokłada w Nim nadzieję.
Chrystus przyszedł na świat, aby wyzwolić nas od grzechu i od dwuznacznego uroku planowania naszego życia bez Boga. Uczynił to nie przez górnolotne deklaracje, ale przez osobistą walkę z Kusicielem, aż po Krzyż. Przykład ten dotyczy wszystkich: świat można poprawić, zaczynając od samego siebie, zmieniając z pomocą Bożej łaski to, co nie układa się we własnym życiu.
Spośród trzech pokus, na jakie Szatan wystawia Jezusa, pierwsza bierze początek z głodu, czyli z potrzeby materialnej. “Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz temu kamieniowi żeby stał się chlebem”. Ale Jezus odpowiada: “Nie samym chlebem żyje człowiek” (Łk 4, 3-4; por. Pwt 8,3). Z kolei Diabeł pokazuje Jezusowi wszystkie królestwa ziemi i mówi: wszystko to będzie twoje, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon. Jest to pokusa władzy, którą Jezus demaskuje i odrzuca: “Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon” (por. Łk 4, 5-8; Dt 6,13). Wreszcie Kusiciel proponuje Jezusowi, by dokonał spektakularnego cudu, rzucając się z wysokiego muru Świątyni i rozkazując aniołom, by Go uratowały, tak aby wszyscy uwierzyli w Niego. Jezus jednak odpowiada, że Boga nie wolno wystawiać na próbę (por. Pwt 6, 16). Odwołując się nadal do Pisma Świętego, przedkłada On nad kryteria ludzkie jedyne prawdziwe kryterium: posłuszeństwo woli Bożej. To również jest dla nas podstawową nauką: jeśli mamy w umyśle i w sercu Słowo Boże i jeśli wkracza ono w nasze życie, możemy odepchnąć wszelkiego rodzaju złudzenia Kusiciela. Ponadto z całego opowiadania wynika wyraźnie obraz Chrystusa jako nowego Adama, pokornego Syna Boga i posłusznego Ojcu, w przeciwieństwie do Adama i Ewy, którzy w rajskim ogrodzie dali się zwieść duchowi zła.
Wielki Post jest jakby długim “wycofaniem się”, podczas którego można powrócić do siebie i wsłuchać się w głos Boga, aby przezwyciężyć pokusy Złego. Jest to czas duchowych “zawodów”, który należy przeżywać wraz z Jezusem, nie z dumą i zarozumiałością, lecz posługując się bronią wiary, to znaczy modlitwą, słuchaniem Słowa Bożego i pokutą. W ten sposób możemy dojść do świętowania Wielkanocy w prawdzie, gotowi do odnowienia przyrzeczeń naszego Chrztu świętego.
Niech pomoże nam Maryja Panna, abyśmy - prowadzeni przez Ducha Świętego - z radością i owocnie przeżywali ten czas łaski. Niech wstawia się w szczególności za mną i moimi współpracownikami z Kurii Rzymskiej, którzy dziś wieczorem rozpoczniemy rekolekcje wielkopostne.

Od Środy Popielcowej rozpoczynamy okres Wielkiego Postu - ma być to czas zadumy i refleksji nad sobą w obliczu cierpiącego za nas Chrystusa. Modlitwa, post i jałmużna to uczynki pokutne które mają nam w tym okresie szczególnie towarzyszyć.
W Środę Popielcową Msze św. z obrzędem posypania głów popiołem o godz. 7.00, 8.00, 10.00, 16.30, 18.00. Przypominamy że w Środę Popielcową obowiązuje tzw. post ścisły. Osoby dorosłe zobowiązane są do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych oraz do ograniczenia ilości posiłków do trzech w ciągu dnia w tym jeden do syta.
W okresie Wielkiego Postu zapraszamy na Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym w każdą niedzielę na godz. 16.00. Droga Krzyżowa w naszej parafii w każdy piątek po Mszy św. o godz. 8.00 dla dorosłych, o godz. 17.00 dla dzieci oraz dla młodzieży i dorosłych po Mszy św. o godz. 18.00. Parafialne rekolekcje wielkopostne odprawiać będziemy od IV Niedzieli Wielkiego Postu tj. od 14 do 17 marca. Za udział w nabożeństwie Gorzkich Żali w Wielkim Poście oraz za odprawienie Drogi Krzyżowej można uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami.

Po raz kolejny w naszym życiu wchodzimy na - jak to określił abp Gądecki - wielkopostną drogę nowego życia. Jak na każdej drodze, także tu liczy się każda chwila, każdy krok. Postarajmy się o jak najlepsze wykorzystanie tego szczególnego czasu, w który wprowadza nas prorok Joel, głosząc Boże wezwanie: “Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem, przez post i płacz, lament. Rozdzierajcie jednak serca wasze, a nie szaty! Nawróćcie się do Pana Boga waszego! On bowiem jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu i wielki w łaskawości, a lituje się na widok niedoli.” (Jl 2,12-13)

– Środa Popielcowa ukazuje człowiekowi nie tylko jego kruchość, ale także jego wielkość, to znaczy obraz Boży w nas – powiedział KAI abp Stanisław Gądecki. Metropolita poznański podkreśla, że Środa Popielcowa wprowadza na wielkopostną drogę nowego życia.
- Popielec uświadamia nam kruchość naszej ziemskiej egzystencji w obliczu Bożego majestatu – zauważa abp Gądecki. Wiceprzewodniczący Episkopatu Polski podkreśla, że w Popielec spoglądamy na nasz początek, o którym Pismo Święte mówi: “Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi”. Jednocześnie medytujemy nad naszą teraźniejszością i nad naszą przyszłością.
– W Popielec rozważamy też prawdę o naszej wielkości, to znaczy o obrazie Bożym, który spoczywa w każdym z nas – mówi abp Gądecki. – Dlatego do przejmującego wspomnienia ziemskiej znikomości, która nie od nas zależy, dochodzi jeszcze pamięć naszych grzechów i zła popełnionego, które od nas zależy i zaciemnia obraz Boży w nas – zauważa metropolita poznański.
Abp Gądecki przypomina, że naszą wielkopostną drogę rozpoczynamy prostym gestem pokutnym, czyli obrzędem posypania głów popiołem, wspominając gest samego Jezusa. – My także, jak człowiek niewidomy, którego uzdrowił Jezus nakładając mu błoto na oczy, po nałożeniu popiołu zaczynamy widzieć – zauważa metropolita poznański. Dlatego możemy praktykować post na sposób wskazany przez Izajasza, rozrywając kajdany zła, pęta niewoli i wszelkie jarzmo.
(źródło: KAI/wiara.pl)

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży i Ksiądz Michał zapraszają wszystkie dzieci naszej parafii na bal kończący karnawał w najbliższy wtorek (16.02) na godz. 16:00 do auli szkoły parafialnej.

Oprócz tradycyjnego balu przebierańców planowane są liczne zabawy i konkursy z nagrodami.

Zapraszamy serdecznie!

“Błogosławieni jesteście wy, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże. Błogosławieni wy, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni. Błogosławieni wy, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie. Błogosławieni będziecie, gdy ludzie was znienawidzą, i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego podadzą w pogardę wasze imię jako niecne: cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom.”
(Łk 6,20-23)
Liturgia Słowa VI Niedzieli zwykłej, która zbiega się z obchodzonymi w wielu zakątkach świata waletynkami pokazuje jak różne są spojrzenia na szczęście (”błogosławieni” oznacza “szczęśliwi”) z dwóch punktów widzenia - Bożego i ludzkiego. Tak samo Boża miłość, która jest wieczna i chce samego dobra, różni się często od miłości w ludzkim pojęciu. Warto w dniu, w którym słowo miłość jest odmieniane przez wszystkie przypadki, choćby chwilę pomyśleć nad znaczeniem prawdziwej miłości w naszym życiu.

Portal wiara.pl informuje o wielu ciekawych inicjatywach tego dnia:
Kościół katolicki w Australii próbuje przywrócić pierwotne znaczenie Dnia św. Walentego - przypomina o potrzebie romantyczności w małżeńskiej miłości na całe życie. Zachęca, by 14 lutego małżeństwa zaplanowały dłuższe niż zwykle wspólne spędzenie czasu, aby dla wszystkich w centrum uwagi tego dnia stanęły kochające się, stabilne małżeństwa, w których jest miejsce i czas na „romantyczną miłość w kontekście dozgonnej miłości”.
W Polsce specjalne błogosławieństwo dla zaręczających się i już zaręczonych par przygotowali na niedzielę z okazji dnia świętego Walentego paulini z Sanktuarium Rodzinnych Błogosławieństw w Leśniowie. Udzielane 14 lutego od trzech lat błogosławieństwo dla zakochanych ma podwójny charakter. Najpierw dokonywane są zaręczyny par, które chcą zawierzyć swoje narzeczeństwo Leśniowskiej Patronce Rodzin. Później indywidualne błogosławieństwo otrzymują pary już zaręczone.
Na Śląsku, w bazylice Matki Bożej Anielskiej w Dąbrowie Górniczej zrodziła się kilka lat temu tradycja Mszy św. dla zakochanych. W tym roku Msza św. w intencji ludzi zakochanych i dopiero poszukujących miłości sprawowana będzie w lubianym przez młodzież leśnym kościele na Górze św. Doroty.
W tym dniu w wielu miejscach można modlić się za wstawiennictwem św. Walentego - szczególnym miejscem w naszej Archidiecezji będzie z pewnością parafia pod jego wezwaniem w Gdańsku-Matarni. Na stronie tej parafii można znaleźć m.in. kilka modlitw do św. Walentego.

Walenty był rzymskim kapłanem, bądź – według innych źródeł – biskupem Terni we włoskiej Umbrii, który poniósł męczeńską śmierć za wiarę w drugiej połowie III wieku. Żył za panowania cesarza Klaudiusza Gockiego, który odwołał wszystkie planowane zaręczyny i śluby, chcąc w ten sposób zagwarantować wojsku stały dopływ rekrutów. Walenty postanowił potajemnie dawać śluby parom. Został za to skazany na śmierć. Poniósł śmierć męczeńską 14 lutego 269 lub 270 r. W 1496 roku papież Aleksander VI ogłosił go patronem zakochanych. Z czasem to chrześcijańskie święto przybrało charakter całkowicie świecki.

Pod hasłem „Abstynencja jest darem miłości” w dniach od 14 do 20 lutego obchodzony będzie w Polsce 43. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu. Ten szczególny czas modlitw jest już tradycyjnie organizowany we wszystkich kościołach od ostatniej niedzieli przed okresem Wielkiego Postu do soboty włącznie przed I Niedzielą Wielkiego Postu. Jest to czas refleksji nad trzeźwym, a zarazem radosnym i wolnym od nałogów życiem oraz czasem modlitwy i pokuty w intencji tych, którzy nadużywają napojów alkoholowych.

“To wyjątkowy czas solidarnej modlitwy oraz refleksji nad wciąż aktualnymi i niezwykle bolesnymi problemami związanymi z nadużywaniem alkoholu, które dotykają tak wielu Polaków, tak wiele polskich rodzin i poszczególnych grup społecznych” – podkreśla bp Tadeusz Bronakowski, przewodniczący Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości. Jak dodaje, to również zachęta do odpowiedzialnego zaangażowania „w wielkie dzieło troski o trzeźwość Polaków”, w sposób szczególny zaś do budowania nowej obyczajowości poprzez odważne świadectwo abstynencji.

– Abstynencja jest darem miłości. Jest bowiem świadomym i konkretnym działaniem dla dobra drugiego człowieka. Działaniem realizowanym według najpiękniejszej logiki bezinteresownego daru z samego siebie – wyjaśnia bp Bronakowski. Dodaje, że dar abstynencji może złożyć każdy – jako wymowne i pouczające świadectwo, jako ekspiację za grzechy pijaństwa, jako znak solidarności oraz odpowiedzialności.

Zgodnie z informacjami na stronie Archidiecezji Gdańskiej, w ciągu Tygodnia Modlitw o Trzeźwość Narodu podejmujemy kolejne intencje modlitewne:

• 14 lutego - za tych, którzy podjęli decyzję rezygnacji z używania napojów alkoholowych, kupowania ich i częstowania nimi
• 15 lutego - za rodziców, którzy z miłości do swoich dzieci zrezygnowali z używania napojów alkoholowych, kupowania ich i częstowania nimi
• 16 lutego - za nauczycieli i wychowawców, którzy z miłości do swoich uczniów i wychowanków zrezygnowali z używania napojów alkoholowych, kupowania ich i częstowania nimi
• 17 lutego (Popielec) - za uzależnionych od alkoholu, którzy nie spożywają napojów alkoholowych, nie kupują ich i nie częstują nimi
• 18 lutego - za kapłanów, którzy z miłości do ludzi zrezygnowali z używania napojów alkoholowych, kupowania ich i częstowania nimi
• 19 lutego - za dzieci, które wytrwały w całkowitej abstynencji, a przez to wypełniły przyrzeczeniami z Pierwszej Komunii świętej
• 20 lutego - za młodzież, która w czasie coraz powszechniejszej akceptacji zła i presji na spożywanie alkoholu, zachowuje abstynencję, dając tym samym świadectwo swoim rówieśnikom.