Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Żukowie

1. W niedzielę i święta nakazane uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymać się od prac niekoniecznych.

Zmiana przykazań kościelnych wywołuje w dalszym ciągu sporo emocji, mimo iż przeprowadzona została kilka lat temu, to nadal niewielu katolików zna ich treść. Wprawdzie Episkopat wystosował na ten temat list do wiernych, który odczytano w kościołach, jednak przyznajmy szczerze, że nie zawsze dokładnie słuchamy niedzielnych kazań.
Samo dokonywanie zmian budzi wzburzenie, gniew a nawet zgorszenie. Dzieje się tak dlatego, że wielu ludzi przykazania kościelne stawia na równi z Dekalogiem, który przecież nie podlega żadnej korekcie.

Przykazania kościelne (przepisy) zostały ustanowione po to, aby pomóc ludziom zbliżać się do Boga; osiągnąć życie wieczne. Dzieje się tak od początku istnienia Kościoła. W Kościele katolickim nie trzymano się raz ustalonej treści przykazań, ulegały one ewolucji. Uważano, że należy dostosować je do aktualnych potrzeb religijnych i moralnych wiernych, tak aby pomóc rozeznawać bieżące kłopoty.
Nigdy też nie były rozumiane jako niezależne i nowe zobowiązania moralne nałożone na wiernych przez Kościół, ale jako zakorzenione w przykazaniach Bożych oraz w przykazaniu miłości.

1. W niedzielę i święta nakazane uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymać się od prac niekoniecznych.

To przykazanie wymaga od wiernych święcenia dnia, w którym wspomina się Zmartwychwstanie Pańskie, a także najważniejszych świąt liturgicznych, w które czcimy tajemnice Chrystusa, Najświętszej Maryi Panny i Świętych, przede wszystkim przez uczestnictwo w celebracji eucharystycznej, gromadzącej chrześcijańską wspólnotę. Należy także uwolnić się od tych wszystkich prac i spraw, które ze swej natury przeszkadzają święcić te dni.

Świętami nakazanymi poza niedzielami są:

  • Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki (1 stycznia)
  • Uroczystość Objawienia Pańskiego (6 stycznia)
  • Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (tzw. „Boże Ciało”)
  • Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (15 sierpnia)
  • Uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada)
  • Uroczystość Narodzenia Pańskiego (25 grudnia)

(tekst pochodzi z Biuletynu Parafialnego z dn. 05.05.2013)

2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty.

Skoro poprzez popełnienie grzechu ciężkiego człowiek stracił kontakt z Bogiem, to właśnie sakrament pokuty jest szansą, by powrócić do Ojca. Być może właśnie obwarowanie przepisem dało odwagę do naprawy życia niejednemu z nas.
Spowiedź podarował nam Pan Jezus. Zaraz po swoim Zmartwychwstaniu ustanowił ten sakrament, znał naturę ludzką i wiedział, że będziemy potrzebować oczyszczenia. Chrystus zostawił taką władzę Apostołom tuż przed Wniebowstąpieniem. Chciał, aby Ci, którzy pragną zmieniać swoje życie na lepsze, mieli taką możliwość. Dlatego w konfesjonale spotykamy kapłana…
Człowiek broni się przed utratą dobrze kreowanego wizerunku, nie zamierza wyjawiać nikomu swojej ciemnej strony na co dzień skrzętnie skrywanej. Dlatego też korzystanie z sakramentu pojednania jest dla wielu trudne, bowiem dzieje się on za pośrednictwem drugiego człowieka.

Każdy wierny, po osiągnięciu wieku rozeznania (najczęściej jest to czas przygotowania do I Komunii Świętej) obowiązany jest przynajmniej raz w roku przystąpić do spowiedzi świętej i szczerze wyznać wszystkie swoje grzechy ciężkie, które popełnił od ostatniej ważnej spowiedzi.

UWAGA!
„Przynajmniej raz” nie oznacza „tylko raz”

Podczas sakramentu pojednania zostają odpuszczane grzechy. Nie jest to wcale naszą zasługą, lecz darem od Boga. Zaś spowiedź jest warunkiem otrzymania przebaczenia. Oczywiście, On zna jeszcze dokładniej niż sam człowiek wszystkie jego tajemnice. Natomiast wyznawanie grzechów pozwala oczyszczać duszę z podstępu.

Spowiedź nie jest wyłącznie przyznaniem się do winy, do popełnionych grzechów. Spowiedź jest rzuceniem się z wielką ufnością w ramiona miłosiernego Ojca.
… Gdy przychodzi dziecko do ojca czy mamy, jeszcze zanim zacznie o coś prosić, czy rodzic nie wie, czego ono potrzebuje? Oczywiście, że wie. Ale chce to usłyszeć, bowiem pragnie osobowej relacji. To wynika z prawdziwej miłości.

(tekst pochodzi z Biuletynu Parafialnego z dn. 12.05.2013)

3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym przyjąć Komunię świętą.

Obowiązek ten określono na Soborze Laterańskim IV w roku 1215. Wówczas wierni bardzo rzadko przystępowali do Komunii Świętej, najczęściej raz w roku. Papież Innocenty III, kierujący tym soborem, chciał utrzymać to minimum i dlatego zobowiązał katolików, aby w okresie Paschy przystąpili do Komunii Świętej.

Obowiązuje to nas również obecnie i zadość czynimy temu obowiązkowi w tym czasie, jaki jest przewidziany dla spowiedzi świętej wielkanocnej. Oczywiście jesteśmy zachęcani do częstego przystępowania do Stołu Pańskiego, bowiem pełne uczestnictwo we Mszy Świętej polega na przyjęciu Chrystusa w Eucharystii.

Papież Jan Paweł II w odnowionym po Soborze Watykańskim II Kodeksie Prawa Kanonicznego (1982) pozwolił nawet na dwukrotne przystępowanie do Komunii Świętej każdego dnia. Przy ponownym przyjmowaniu Komunii Świętej zostaliśmy zobowiązani do uczestnictwa w całej Mszy Świętej.

Komunię można przyjąć jedynie w stanie łaski uświęcającej!

A dlaczego w okresie wielkanocnym?
To chyba oczywiste, te święta są źródłem i centrum liturgii chrześcijańskiej. Pan Jezus ustanowił Najświętszy Sakrament podczas Ostatniej Wieczerzy. Komunia jest pamiątką ostatniej wieczerzy, męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Niewątpliwie czas Wielkiego Postu sprzyja dobremu przygotowaniu się.

Czy aby na pewno tylko jeden raz?
Przystępowanie do Komunii tylko raz w roku, to przede wszystkim wywiązywanie się z obowiązku. Szkoda byłoby na tym poprzestać, przecież Eucharystia objawia pełnię miłości Boga i pozwala odpowiedzieć na Jego pragnienie miłości. Dla każdego katolika jest to ogromna szansa zbliżania się do Boga i ludzi, nie zaprzepaszczajmy jej. Podczas komunii przede wszystkim jednoczymy się z Chrystusem, łączymy się z Nim. I to my przede wszystkim na tym korzystamy. Wnosimy nasze: słabości, grzechy, dobre chęci, serce, niedoskonałą miłość.
Natomiast Chrystus oczyszcza nas z popełnionych grzechów, umacnia i ożywia miłość, która słabnie
w codziennym życiu. Czyni nas zdolnymi do uwolnienia się od nieuporządkowanego przywiązania do stworzeń tego świata. A znaczy to, że tylko dzięki Jego interwencji możemy zwyciężać swoje słabości, nie popadać w coraz większe kłopoty.

(tekst pochodzi z Biuletynu Parafialnego z dn. 19.05.2013)

4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach.

Wszyscy wierni obowiązani są czynić pokutę. Dla wyrażenia tej pokutnej formy pobożności chrześcijańskiej Kościół ustanowił dni i okresy pokuty. W tym czasie chrześcijanin powinien szczególnie praktykować czyny pokutne służące nawróceniu serca, co jest istotą pokuty w Kościele. Powstrzymywanie się od zabaw pomaga w opanowaniu instynktów i sprzyja wolności serca.

Rozróżnia się post:
– post ilościowy – polega na spożyciu do syta jednego posiłku w ciągu dnia (dwa pozostałe mają być lekkie).
– i jakościowy (wstrzemięźliwość) – zabrania jedzenia pokarmów mięsnych.

W każdy piątek (jeśli nie wypada wtedy uroczystość kościelna) trzeba zachować post jakościowy.
Wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych obowiązuje wszystkich, którzy ukończyli 14 rok życia we wszystkie piątki i Środę Popielcową. Uzasadniona niemożliwość zachowania wstrzemięźliwości w piątek (np. zbiorowe żywienie) domaga się od chrześcijanina podjęcia innych form pokuty (np. pomoc finansowa na rzecz ubogich)
Post ilościowy obowiązuje w Środę Popielcową i w Wielki Piątek wszystkich między 18 a 60 rokiem życia. Polega on na spożyciu tylko jednego posiłku do syta w ciągu dnia.

„Udział w zabawach”
Wcale nie chodzi tu o liczbę decybeli, czy bawiących się osób, ale raczej należy je rozpatrywać pod kątem rozumienia istoty pokuty chrześcijańskiej…
Zastanówmy się, czy podejmujemy działania, które: zbliżają nas do Boga, odbudowują miłość zniszczoną przez grzech, umacniają wiarę, ożywiają miłość bliźniego przez dzieła miłosierdzia. Chrześcijańska pokuta nie powinna wynikać z lęku przed karą Boga, raczej z chęci wkroczenia na drogę do świętości. Staje się ona, przy takim jej rozumieniu, wartościowym i twórczym bodźcem, który uzdalnia człowieka do przekraczania swoich możliwości, poszukiwania wolności wewnętrznej w oparciu o inicjatywę Jezusa.

(tekst pochodzi z Biuletynu Parafialnego z dn. 26.05.2013)

5. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.

Kościół jest społecznością, wszyscy jesteśmy za siebie nawzajem odpowiedzialni, tworzymy wspólnotę.

Do wspólnoty Kościoła zostaliśmy włączeni podczas Chrztu Świętego. Staliśmy się w tym momencie dziećmi rodziny Bożej – Kościół jest naszą rodziną, w której wszyscy ludzie wierzący są braćmi i siostrami. W rodzinie, w której przyszliście na świat, na pewno dbacie o dom i atmosferę w nim panującą. Wy, wasi rodzice i rodzeństwo troszczycie się o porządek w nim, pomagacie sobie nawzajem. Tak powinno być. Chodzi o to, by każdy czuł się bezpiecznie i dobrze. Wtedy jesteśmy szczęśliwi.

Podobnie powinno być w rodzinie Bożej, czyli w Kościele. O obowiązku dbania o nią przypomina nam piąte przykazanie kościelne. Wszyscy musimy troszczyć się o potrzeby wspólnoty kościelnej – duchowe i materialne. Jako ludzie wierzący nie możemy powiedzieć, że nas to nie obchodzi. Każdy powinien dbać o wspólnotę Kościoła tak jak może i potrafi. Zwłaszcza tę wspólnotę najbliższą, czyli parafię.

Nasi bracia i siostry w wierze potrzebują nieraz pomocy, tak jak to bywa w rodzinie. Trzeba pomóc koledze, który ma kłopoty z nauką, posiedzieć przy chorym czy zrobić mu zakupy, porozmawiać z kimś samotnym. Są ludzie, którzy potrzebują wsparcia materialnego. By im pomóc, możemy wziąć udział w jakiejś akcji charytatywnej, czy samemu zorganizować zbiórkę pieniędzy lub potrzebnych rzeczy. Można także w czyjejś intencji ofiarować swoje cierpienie czy modlitwę.

Wspólnota parafialna ma swój dom. Jest nim budynek kościoła, w którym wierni spotykają się przynajmniej raz w tygodniu na mszy. I tak jak o dom rodzinny, wierni powinni także dbać o świątynię. Mogą to robić w różny sposób. W niektórych parafiach sami sprzątają kościół, przynoszą z domu kwiaty, wykonują drobne naprawy. W czasie mszy zbierane są na tacę pieniądze, by można było zapłacić za prąd czy ogrzewanie, kupić niezbędne rzeczy, przeprowadzić remont.

(tekst pochodzi z Biuletynu Parafialnego z dn. 09.06.2013)

Scroll To Top

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. więcej informacji

Polityka Plików Cookies / Polityka Prywatności

Serwis nie zbiera w sposób automatyczny żadnych informacji, z wyjątkiem informacji zawartych w plikach cookies.

Pliki cookies (tzw. ciasteczka) stanowią dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, które przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu i przeznaczone są do korzystania ze stron internetowych Serwisu. Cookies zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej, z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer.

Podmiotem zamieszczającym na urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu pliki cookies oraz uzyskującym do nich dostęp jest operator Serwisu.

Pliki cookies wykorzystywane są w celu:

a) Dostosowania zawartości stron internetowych Serwisu do preferencji Użytkownika oraz optymalizacji korzystania ze stron internetowych; w szczególności pliki te pozwalają rozpoznać urządzenie Użytkownika Serwisu i odpowiednio wyświetlić stronę internetową, dostosowaną do jego indywidualnych potrzeb
b) Tworzenia statystyk, które pomagają zrozumieć, w jaki sposób Użytkownicy Serwisu korzystają ze stron internetowych, co umożliwia ulepszanie ich struktury i zawartości
c) Utrzymania sesji Użytkownika Serwisu (po zalogowaniu), dzięki której Użytkownik nie musi na każdej podstronie Serwisu ponownie wpisywać loginu i hasła

W ramach Serwisu stosowane są następujące rodzaje plików cookies:

a) niezbędne pliki cookies, umożliwiające korzystanie z usług dostępnych w ramach Serwisu, np. uwierzytelniające pliki cookies wykorzystywane do usług wymagających uwierzytelniania w ramach Serwisu
b) pliki cookies służące do zapewnienia bezpieczeństwa, np. wykorzystywane do wykrywania nadużyć w zakresie uwierzytelniania w ramach Serwisu;
c) wydajnościowe pliki cookies, umożliwiające zbieranie informacji o sposobie korzystania ze stron internetowych Serwisu
d) funkcjonalne pliki cookies, umożliwiające zapamiętanie wybranych przez Użytkownika ustawień i personalizację interfejsu Użytkownika, np. w zakresie wybranego języka lub regionu, z którego pochodzi Użytkownik, rozmiaru czcionki, wyglądu strony internetowej itp.;
e) reklamowe pliki cookies, umożliwiające dostarczanie Użytkownikom treści reklamowych bardziej dostosowanych do ich zainteresowań.

W wielu przypadkach oprogramowanie służące do przeglądania stron internetowych (przeglądarka internetowa) domyślnie dopuszcza przechowywanie plików cookies w urządzeniu końcowym Użytkownika. Użytkownicy Serwisu mogą dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących plików cookies. Ustawienia te mogą zostać zmienione w szczególności w taki sposób, aby blokować automatyczną obsługę plików cookies w ustawieniach przeglądarki internetowej bądź informować o ich każdorazowym zamieszczeniu w urządzeniu Użytkownika Serwisu. Szczegółowe informacje o możliwości i sposobach obsługi plików cookies dostępne są w ustawieniach oprogramowania (przeglądarki internetowej).

Operator Serwisu informuje, że ograniczenia stosowania plików cookies mogą wpłynąć na niektóre funkcjonalności dostępne na stronach internetowych Serwisu.

Pliki cookies zamieszczane w urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu i wykorzystywane mogą być również przez współpracujących z operatorem Serwisu reklamodawców oraz partnerów.

Zamknij